2026
24.02.2026 roku w zorganizowanym w ramach konkursu wieczorze poetyckim zainspirowanym tomem poezji Rupi Kaur "Słońce i jej kwiaty", udział wzięły uczennice naszej szkoły. Podczas tego spotkania zaprezentowały swoją poezję, pod wrażeniem której były wszystkie członkinie komisji i nie będąc w stanie wybrać najlepszego, spośród zaprezentowanych, gremialnie przyznały wszystkim uczestniczkom pierwsze miejsce.
Gratulujemy Poetkom.
Zachęcamy, do zapoznania się z pracami uczestniczek i zapraszam do następnej edycji.
Inspiracja wierszem Rupi Kaur ,,pierwszy poranek bez ciebie”
Nina Olszak
pierwszy poranek bez nich
pierwszy poranek bez nich
nie pachniał strachem
ani pustką
tylko herbatą
i gorącym czajnikiem
którego gwizd
nie rozdziera już spokoju
biorę w dłonie kubek
wypełniony parującymi myślami
które już nie boją się tańczyć
do własnej muzyki
biorę w płuca ciepło
serce przestaje się spieszyć
oddycham ciszą
która wreszcie jest moja
wpuszczam słońce
które nigdy nie będzie zbyt jasne
dotyka mojej twarzy
i szepcze do mnie
"nie znasz już tego
od czego chciałaś uciekać"
noc odeszła bez pożegnania
dzień wypełnia to
co moje
nie chcę się już zamykać
bo wiem że jestem moja
Wiersz jest inspirowany pierwszym tematem ,,więdnięcie”
Zuzanna Świerkowska kl 3F
Dno
Czym jest życie bez cierpienia?
Czym jest życie bez traum, bólu?
Czym jest życie bez poczucia odrzucenia?
Ja… nie mam pojęcia,
codziennie wstaje,
myślę
może dzisiaj będzie lepiej,
nie jest,
serce pękło już na zawsze,
pękło i odeszło
razem z Tobą.
Kiedyś może je odnajdę
między wierszami,
kiedyś może je poczuje
jak ciepło poranka,
ale teraz nie,
bo teraz zostały
rozsypane we mnie nasiona,
które nie mają wody
aby wspiąć się ku górze.
Czym jest życie z tobą na zawsze?
Nie wiem,
nie znam,
wierzyłam w ciepło,
które nie zostawia bólu
tak jak zapalniczka przylegająca do mojego ciała,
wierzyłam w dłonie,
które mnie nigdy nie puszczą.
Czym jest życie pełne miłości?
Nie zawsze słońcem,
a ulewą, która zaczyna podtapiać,
nie zawsze jest szczęściem,
a smutkiem który odbiera chęci do życia.
Czasem odchodzi
zostawiając krwawe rany
zostawia chłód,
który wpełza pod skórę
jak czysta noc
bez gwiazd,
które tak lubiłeś oglądać.
Czym jest życie bez dna?
Już się nie dowiem,
bo zeszłam na dno
zostawiając Ciebie
w najjaśniejszym punkcie.
Zeszłam na dno,
nie dlatego, że przegrałam
lecz dlatego abym mogła wspiąć się wyżej
bo ból jest jak łodyga,
nawet gdy drży,
korzeń pamięta jak sięgać głębiej -
a Ja,
nie jestem tylko tym
co straciło siebie,
jestem ziemią,
która zbiera siły
na kolejny piękny wschód.
Zauważam wszystko czego mi brak i uznaję to za piękne
Słońce i jej kwiaty RupiKaur
Julia Kaźmierczak IB
Zwykły, zimowy poranek
Mgła przeszywająca każdy skrawek okolicy
Szarość, nijakość i smutek mikroświata
zabiera mi okruchy optymizmu na resztę dnia
Po godzinie blask słońca delikatnie oświetla niebo i ziemię
Jest pięknie. Chce się żyć…
Dom, salon, stół, obrus i ja
Kogoś lub czegoś tu brak
Niespodziewanie, a może i nie
wchodzi pokrewna mi dusza z bukietem bzu
Uśmiecha się jak kwiat rozkwitający w maju
Już wiem, że jest pięknie…
Melodia budzika otwiera zaspane oczy
Hałas przejeżdżających samochodów
Głośne rozmowy na korytarzu szkolnym,
które na moment ucina donośny dźwięk dzwonka
Pop, rock, jazz słyszany przez słuchawki
Krzyk, narzekanie, kłótnie wprost z odbiornika telewizyjnego
I w końcu noc i Ty Ciszo – upragniona, wymarzona
Pozostań choć na chwilę
Niech się Tobą delektuję
Jest pięknie…
Tolerancja, Szacunek, Równość, Życzliwość
Przyjaźń, Miłość, Szczęście, Mądrość
Dobro, Piękno, Prawda – triada platońska
Gdzie są w XXI wieku?
Są w Nas
W Tobie i we Mnie
I to jest piękne…
Mojej Przyjaciółce
Teraz i na zawsze
Inspiracja tomikiem poezji Rupi Kaur, a konkretnie częścią Więdnięcie.
Oliwia Radoch
Ludzie już nie lubią miłości
Kiedy nasz świat tak przyśpieszył?
Kiedy człowiek swoją kondycję stracił?
Już nie potrafimy biegać maratonów,
równomiernie rozkładać swoich wysiłków.
Przestaliśmy truchtać na długie dystanse,
przezwyciężać przeszkody na trudnej trasie.
Sprint, to jedyny typ biegu, jaki umiemy stosować.
Krótko, szybko i intensywnie,
czuć, oddychać i pompować
krótkimi czynnościami, silne emocje.
Miłość jest długa, spokojna i nudna.
Miłość to maraton, którego nie potrafimy już przebiec.
Krótkie emocje odchodzą,
zostawiając nas w zniecierpliwieniu,
czekających
na kolejny zastrzyk.
A miłość?
Nie mija.
Może się zmienić w maraton zazdrości, nienawiści, głodu i pustki.
Galeria zdjęć
Powrót do poprzedniej strony »
